ÇOK YOĞUNUM ÇOK:)(:

Ben bir garip hallerdeyim .Nasıl anlatsam ki .Hayatıma ayak uydurmaya çalışıyorum.Evet hepsini severek yapıyorum çünkü hayatımda ki herkesi seviyorum. Ama ben kendimide seviyorum galiba kendimi unutuyorum .Alışacağımı biliyorum sabah kalkıp Seden'i emzir Sude yi hazırla kendini hazırla, süt sağ ,onu aldım  ,bunu aldım şunu yaptım .Çocukları babanneye bırakıp servise bindiğim anda ne kadar yorulduğumu anlıyorum daha güne yeni başlamışken ben çok yorgun oluyorum bazen düşünüyorum acaba bi vitamin filan takviyesi mi yapsam enerji toplamam lazım enerji....

Bütün gün çalış , ondan sonra eve git yani babanneye Seden i emzir Sudeyi sarılıp sarmala bazen ikisini birden yapıyorum haa birde bunları yaparken yemek yiyorum demek ki 3 işi bir arada yapıyorum . Bazen dört:))))))

Planlı davranmayı seven ben şuan herşeyi yetiştirmeye çalışıyorum ve olmuyooorrr .Bir tek acaba ben miyim bunları yaşayan

PUZZLE KEYFİ

Bizim puzzle aşkımız bitmiyor .Ben daha ne şekil birşey alayım diye düşünürken kızımın dayısı elleri kolları dolu geldi bizimkinin keyfine baksanıza .Artık o kadar profesyonelleşti ki yardımıma bile ihtiyaç duymuyor .Bal kızım benim...

HAYAT AKIP GİDERKEN.....

Hayat akıp giderken ben size o kadar çok şey vermek istiyorum ki.Buna bazen zaman ,şartlar izin vermiyor , o zaman eksik kalıyorum işte. Bir de şunu düşünüyorum ben size ne verirsem vereyim siz yine kendi doğrunuzu yapacaksınız ve buna da beni ikna edeceksiniz biliyorum. Şunu da biliyorum ne kadar kendimi geliştirirsem geliştireyim sizi ne kadar düşünürsem düşüneyim siz benim fikirlerimi benimsemeyeceksiniz olsun ne olursa olsun ben yine bildiğimi okuyacağım yani sizi kendi doğrularımla yetiştirip gerisini size bırakacağım yanlış anlamayın canlarım ben buna kısaca Annelık içgüdüsü diyorum.Herzaman derler ya ''beni anne olunca anlayacaksın'' bu ne kadar doğru sözmüş meğer şimdi kendi annemin bana dediği şeylere gözardı ederken birbir size uygulamayı düşünüyorum .Ne garip bir döngüdür bu .Sanki bunların aksini düşünen ben değildim .
Sadece şunu bilin bana yeter ne olursa olsun hep arkanızdayım, hep yanınızdayım ben sizin yalnızlık hissettiğiniz andaki yalnızlığınızım
Sizin için fedakarlıksa sonuna kadar fedakarım ....

BEN İŞE BAŞLADIM .....

Perşembe günü 1 gün gittim 3 gün tatil yaptım bugün yine işteyim. Seden'imi bırakıp gitmek çok zorr çokkk .Sabah çıkmadan önce emziriyorum ağzında sütler varken hurraaa sarıp sarmala Sudeyi al koşa koşa babanneye bırak, istediğim gibi bi öpüp koklayıp bırakamadım hep telaş hep telaş.
Çalışmayı seviyorum ama bebişlerimide seviyorum seçim mi bu hayır alakası yok ,kariyerde yaparım çocukta lafıda saçma .Sadece geleceği düşünüyorum ve böyle yapmam gerektiğine inanıyorum ve şuan o yüzden işteyim.
Bir tanesi ssüt kokulu, bir tanesi anne hasretliii canım onlar canım daha ne diyim?

TAM DA EMZİRME HAFTASINDA :(((

BURDAN EMZİRME REFORMUNU OKUYABİLİRSİNİZ SONUNA KADAR DESTEKLİYORUM


İsyanlardayım yine hayata, kendime, herşeye..... Neden mi ?nedeni aşağıda

Sudem 3 yaşında .Yavrumu emziremedim.Kızım almak istemedi benimde sütüm çoğalmadı o zamanlar çok üzüldüm çok .Gece emziriyordum, gündüz emzirdikten sonra mama takviyesi yapıyordum.O zaman evdeydim kızım taaki 1 yaşına gelene kadar. Bu süt yoksa yok işte gelmiyooo ben süt olsun dedikçe şiştim ama süt hala yoktu haa belki kızım emseydi olacaktı sütüm

2 . bebişim geldi Seden'im geldi bu sefer kararlıydım emzirecektim ama içimden bir ses yine hüsrana uğrayacaksın boşuna umutlanma diyen bir ses içimde böyle sesler varken ben bir yandan araştırdım ne yapsam nasıl yapsam en sonunda karar verdım doğumdan bir hafta önce başladım rezene, still tea içmeye tahin helvası yemeye dedim şansımı deneyeceğim.Bebişim doğdu içimde bir şüphe tabi Sudemde süt olmsdığı için herkes Sedende de olmayacak diye düşündüler .Hatta ben bebişim için alışverişe çıktığımda süt pompası alacaktım eşimle telefon görüşmem sonucunda bakalım sütün olacak mı ona göre alırız demişti çok üzülmüştüm biliyordum gerçekleri ama yüzüme tak diye söylenmesi daha da koyuyordu.Neyse ilk gecemizde biraz az süt vardı dedim yine olmayacak ama içimden bir seste öyle deme benim sütüm bebeğime yetecek de diyodu ertesi gün sütüm gelmişti :))) İnanın bende inanmakta çok güçlük çektim ve 1 ay sonrakı kontrolümüze gittiğimizde bebişimin aldığı kiloyu duyunca benim sevincim daha da arttı ve sütümde tabiii....

Ama benim sütüm varken bu seferde 27 ekımde işe başlamak zorundayım işimi çok seviyorum ama kuzucuğumda bu kadar güzel emerken onuda mahrum etmek istemiyorum .Allah'ım bu nasıl bir ikilem anlatamam evet biliyorum 6 ay ücretsiz iznim var aslında bana 2 ayda yeter ama korkuyorum yaa işimden olursam diyee bilmiyorum bugünlerdeki düşüncem bu.Eşim izin almam taraftarı değil ben olsam almam diyo yıne bana bırakıyor kararı .ben erkek olarak senın hissettiğin şeyleri hissedemem diyor belki benim biraz arkamda olsa izin alacağım ama ailemizi etkileyen bu durum hakkında tek başıma karar veremiyorum

Siz benim yerimde olsanız ne yapardınız? İzin alırmıydınız ? İzin alırım belki ama 2 ay geçtikten sonra tamam artık sizinle çalışmak istemiyoruz deseler ben ne yaparım off çok çıkmaz bir durumdayım ....